In al die jaren dat ik werkzaam ben als mediatior is er één ding wat altijd terugkomt. In een mediation gaat het zelden over de inhoud van het conflict. De aanleiding van een mediation kan een concreet geschil zijn: onenigheid over een verbouwing, onduidelijkheid over bepaalde regels of overlast. Maar de echte reden van het conflict ligt altijd dieper dan dat.

Achter elke mediation schuilt het verlangen om gezien en gehoord te worden. Om serieus genomen te worden en om weer te kunnen vertrouwen op de andere partij. Dat is waar het in mijn werk eigenlijk altijd over gaat.

Dat aan het licht brengen, zie ik als mijn belangrijkste taak als mediator. Dat het gesprek dankzij het stellen van de juiste vragen verandert in een gesprek over behoeften, in plaats van over standpunten. Van gelijk willen hebben, naar begrepen worden.

Want pas wanneer mensen zich gehoord voelen, ontstaat er ruimte om elkaar weer te zien als mens en dat is de basis van iedere conflictoplossing.